Onlangs was ik bijna twee weken ziek door een heftige oorontsteking, en dit zette me aan het denken over ons project rondom verzuimbegeleiding. Iedere dag moest ik de afweging maken: meld ik me ziek, of ga ik toch aan het werk? Want ziek zijn was iets waar ik weinig invloed op had, maar op het ziek melden had ik wel invloed. Hierbij moest ik verschillende overwegingen maken, zoals:

• Voel ik me goed genoeg om te werken?
• Zou een extra dag rust mij helpen om sneller weer volledig aan de slag te kunnen?
• Kan ik die rust echt nemen, of blijf ik toch aan het werk denken?
• Verveel ik me thuis, en heb ik behoefte aan sociaal contact met collega’s?
• Zou een beetje rustig doorwerken juist bijdragen aan mijn herstel (arbeid als medicijn)?

Deze vragen laten zien dat er veel bij komt kijken voordat je de keuze maakt om je ziek te melden of niet.

Het Integratief Gedragsmodel (IGM) toegepast op verzuim

Tijdens mijn ziekteperiode viel me op hoe gemakkelijk ik het integratief gedragsmodel (IGM) kon toepassen op mijn eigen verzuim. Want verzuim is een gedrag. Dit model biedt handvatten om het gedrag (rondom verzuim) beter te begrijpen. Hierbij spelen verschillende factoren een rol:

• Houding: Ik vind mijn werk erg leuk, en ziek thuis zitten of me vervelen juist niet.
• Geloof in eigen kunnen: Vertrouw ik erop dat ik vandaag mijn werk aankan, ondanks mijn ziekte?
• Sociale druk: Ik voelde me schuldig dat mijn collega’s mijn taken moesten overnemen. Daarnaast miste ik het sociale contact met hen.
• Kennis en vaardigheden: Ik beschik over de benodigde kennis, zowel om mijn werk te doen als om me correct ziek te melden – bijvoorbeeld door te weten met wie ik contact moet opnemen (mijn directe leidinggevende).
• Belastbaarheid: Dit was waar ik tegenaan liep, want hoe graag ik ook wilde werken, ik was simpelweg ziek.
• Randvoorwaarden: In mijn werkomgeving hebben we de vrijheid om zelf te bepalen of we ons ziek willen melden, wat erg prettig en ondersteunend is.
• Zelfregulering: Het afwegen van al deze factoren en het bedenken van oplossingen (bijvoorbeeld: wel werken, maar minder uren; of werken vanuit huis met voldoende pauzes; of niet werken en afleiding zoeken om tot rust te komen).

Verzuim en zelfregulering bij langdurige ziekte en lage zelfregulering

Gelukkig was ik maar twee weken ziek en wist ik dat mijn herstel in zicht was. Bij langdurige ziekte wordt het maken van dergelijke afwegingen echter veel ingewikkelder. Voor mensen met beperkingen die minder zelfregulerende vaardigheden hebben kan het nemen van deze beslissingen nóg moeilijker zijn. Ook in die gevallen biedt het IGM waardevolle inzichten.

In ons project ‘Innovatie in verzuimbegeleiding’ passen we deze inzichten uit het IGM toe op SW-medewerkers, een doelgroep die vaak minder sterke zelfregulerende vaardigheden heeft. Deze aanpak kan echter ook voor andere doelgroepen worden aangepast.

Wil je meer weten over hoe je onze aanpak kan toepassen op je eigen organisatie?

Binnenkort publiceren wij ons eindrapport en stellen materialen beschikbaar om zelf aan de slag te kunnen gaan met onze aanpak. Uiteraard denken we ook graag mee over hoe jouw organisatie ons aanpak kan toepassen op je medewerkers.

Ben je geïnteresseerd? Neem dan contact op met Miriam via miriam@zinziz.nl of bel 06 – 81928860

Op 5 juni 2024 heeft UWV een overzichtsartikel gepubliceerd over de ervaringen met inclusieve technologie die zijn opgedaan in de laatste ronde pilots van de Coalitie voor Technologie en Inclusie. Dit artikel is gebaseerd op het onderzoek dat ZINZIZ samen met Ecorys heeft gedaan. Het UWV geeft ook een doorkijkje over hoe ze, als partner in de CTI, verder willen met het thema Inclusie & Technologie. Er worden al mooie stappen gezet samen met veel enthousiaste partners. Hierbij werken we nauw samen met de Kennisalliantie Inclusie en Technologie (KIT).

Nieuwsgierig?

• Het overzichtsartikel vind je hier
• Meer informatie over het project vind je hier.

Toch zijn er binnen ZINZIZ ook gave plannen die niets met vakantie te maken hebben. Deze zomerperiode gaan wij namelijk druk aan de slag met de eindfase van een aantal grotere projecten, zoals het onderzoek van Inclusieve Technologie en de proces- en impactevaluatie van Kinderopvang Plus². Bovendien bereiden wij trajecten en trainingen voor over het Integratief Gedragsmodel, SKILLS en methodisch handelen bij verschillende gemeenten, sociaal werk- en ontwikkelbedrijven, en uitvoeringsorganisaties. Hiernaast ontwikkelen wij de aankomende maanden een integrale aanpak om re-integratie 2^e spoor trajecten succesvol en efficiënt te laten verlopen, door interventies op te zetten voor werkgevers, werknemers en re-integratie begeleiders.

Wij gaan dus een zonnige en volle zomerperiode tegemoet. Heb je vragen over een van de projecten? Neem contact met ons op via hilde@zinziz.nl.

Sinds 2020 bestaat het Platform Vijftigplussers en Werk, mede mogelijk gemaakt door de Goldschmeding Foundation. Al meer dan twee jaar scouten, organiseren en begeleiden wij initiatieven die zich inzetten voor een betere arbeidsmarktpositie van de vijftigplussers. En hoewel de arbeidsmarkt nu erg krap is, lijken we relevanter te zijn dan ooit. Zo wordt in het recent geplaatste artikel ‘Als we de samenleving in de benen willen houden, moeten we meer gaan werken’ het hardnekkige – maar onjuiste – vooroordeel aangehaald dat ouderen vaker ziek zijn. Het artikel ‘Het uitrangeren van 55-plussers is kapitaalvernietiging’, ook recent geplaatst, is gelukkig wel positief over de vijftigplusser, maar dat dergelijke artikelen in deze tijd van arbeidskrapte nodig zijn, zegt genoeg. Én alleen maar meer reden om nog maar eens een greep uit onze mooie initiatieven te benoemen:

• Met het initiatief Werkgevers weten beter van het Platform Vijftigplussers & Werk wordt ingezet op het tegengaan van deze vooroordelen bij werkgevers. Meer weten? Kijk dan op Beeldvorming | 50plussersenwerk.
• In het initiatief FuturelabNL werken vijftigplussers aan hun loopbaan door meegenomen te worden in allerlei digitale ontwikkelingen. Meer weten? Kijk dan op FuturelabNL | 50plussersenwerk.
• De alliantie 50+ play on till their retirementgaat aan de slag met de duurzame inzetbaarheid van onderwijspersoneel. Het vergroten van de vitaliteit van lesgevend personeel wordt gerealiseerd door verschillende stappen te zetten met een grote rol voor technologie. Meer weten? Kijk dan op 50+ Play On | 50plussersenwerk.

En er komt in de toekomst meer aan! We hebben plannen om ontwikkelassessments in te zetten, een verdere stap te zetten in het werken met een digitaal skills paspoort en om meer aandacht te besteden aan mentorschap.

Je kunt het platform blijven volgen via https://50plussersenwerk.nl/. Interesse om aan te sluiten (als werkgever) bij een van de initiatieven? Wil je als werkgever aan de slag met jouw vijftigplus werknemers? Of wil je een inclusiever beleid voeren rond dit thema (met alle voordelen voor de organisatie van dien)? Neem dan ook een kijkje of neem contact op met lissa@zinziz.nl. Dan kijken we wat we voor elkaar kunnen doen!

Voor de zomer zijn we met een mooi nieuw project gestart. Een project dat we samen doen met de gemeente Amsterdam, IJmond Werkt!, Divosa, Sam, Tilburg University en Bureau Meetellen en gefinancierd vanuit het programma Vakkundig aan het Werk 2 van ZonMw.

Waarom dit project?

Wanneer cliënten bij een sociale dienst terechtkomen voor een uitkering en begeleiding, zitten zij vaak in een lastige situatie. Het is dan ook belangrijk dat zij de juiste ondersteuning krijgen, zodat zij hun mogelijkheden kunnen gebruiken. En dat zij naar vermogen kunnen meedoen in de maatschappij. Elke cliënt is daarbij anders: heeft andere behoeftes, wensen en vaardigheden. En heeft dus ook andere ondersteuning nodig. Klantmanagers moeten dus maatwerk bieden. Geen makkelijke taak, waar de klantmanager ook wel wat ondersteuning in kan gebruiken.

Wat gaan we concreet doen?

In dit project gaan  de gemeente Amsterdam, IJmond Werkt!, 3 onderzoeksbureaus (ZINZIZ, Tilburg University, Meetellen) en 2 brancheverenigingen (Divosa en SAM) samen om hier iets mee te doen. De kern van het project ligt dan ook bij het versterken van het vakmanschap van klantmanagers en het bieden van passende ondersteuning aan cliënten. Dat doen we op basis van hetzelfde model: het integratief gedragsmodel (IGM). Belangrijk is daarbij dat dit model niet een doel op zich, maar juist een handig hulpmiddel is en blijft.

In 3 jaar tijd gaan we samen met cliënten, klantmanagers, managers, onderzoekers en werkgevers een methode ontwikkelen, uitvoeren, evalueren en doorontwikkelen. We willen met dit project de begeleiding verbeteren van:
1)  Klantmanagers aan cliënten: We willen aan de hand van het IGM een begeleidingsmethode ontwikkelen die de klantmanagers helpt bij de begeleiding van cliënten. Door makkelijker de factoren die van belang zijn voor de cliënt in kaart te brengen en hierop in te spelen. Met maatwerk in gesprekken en trajecten.
2) Managers aan professionals: Ook ontwikkelen we op basis van het IGM hulpmiddelen voor managers en trainers om de klantmanagers daarbij te ondersteunen (met aansturing, randvoorwaarden en training).

We bouwen daarbij voort op eerder projecten, maar het toepassen van het model in de interactie tussen manager en klantmanager is uniek: dat is nog niet eerder gedaan.

Gefaseerd project

We voeren het project in vier fasen uit:
1) Voorbereiding en basis leggen: We maken met alle partijen verder afspraken, bereiden materialen voor en doen verdiepend onderzoek
2) Ontwikkelen methoden: We ontwikkelen samen met cliënten, klantmanagers en managers de 2 methoden
3) Implementeren en evalueren: We trainen klantmanagers en managers, zij gaan de methode toepassen en we gaan bij cliënten, klantmanagers en managers evalueren (over het proces en over het effect van het werken met de methode)
4) Analyse en doorontwikkeling: We analyseren alle ervaringen en gegevens van de evaluatie en passen de methode op basis daarvan aan. Ook schrijven we een rapport over onze ervaringen en bevindingen.

Tijdens alle fasen zijn we druk bezig om alle betrokkenen op de hoogte te houden. Ook zorgen we dat  we continu advies vragen van cliënten, professionals, managers, beleidsmakers en onderzoekers. En dat we de kennis die we verzamelen in dit project delen met iedereen Tijdens alle fasen zijn we druk bezig om alle betrokkenen op de hoogte te houden. Ook zorgen we dat  we continu advies vragen van cliënten, professionals, managers, beleidsmakers en onderzoekers. En dat we de kennis die we verzamelen in dit project delen met iedereen die daar geïnteresseerd in is.

De methoden richten zich dus vooral op de professionals en hun managers, maar het gaat er uiteindelijk om dat cliënten hier veel voordeel van gaan hebben. De bedoeling is dat zij zo persoonlijker en doeltreffender worden begeleid, de gesprekken leuker, makkelijker en effectiever zijn en dat ze meer kansen krijgen om hun potentieel zoveel mogelijk te benutten. Maar ook voor de klantmanagers verwachten we veel voordelen: dat zij meer plezier in hun werk hebben, effectiever zijn in hun begeleiding en meer tevreden zijn over de ondersteuning vanuit het management.

Nieuwsgierig?

Neem dan contact op met de projectleider, Femke Bennenbroek (femke@zinziz.nl, of 06-34028906).

Bij ZINZIZ vinden we het belangrijk dat wat wij doen niet alleen ‘leuk’ en interessant is voor onze opdrachtgevers of onszelf, maar vooral dat het daadwerkelijk impact heeft. Hetzelfde geldt voor onze innovatiegerichte projecten. Innovatie is wat ons betreft geen doel op zich, maar een middel voor bijvoorbeeld  het bereiken van een betere gezondheid of optimale arbeidsparticipatie. Innoveren kan nodig zijn om complexe maatschappelijke problemen op een vernieuwende wijze aan te pakken, en zo dichter bij onze doelen te komen.

Een interessant nieuw rapport van de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving behandelt de kunst van het innoveren binnen het zorgdomein. In dat rapport gaat het niet zozeer over welke inhoudelijke zorginnovaties er zoal bestaan of nodig zijn, maar eerder over hoe innoveren in de zorg plaatsvindt en hoe innovaties worden gestimuleerd en gehinderd in het samenspel tussen verschillende belangrijke actoren. Dat levert een aantal boeiende inzichten op, waarvan we hier een klein tipje van de sluier oplichten. Zo ontdekt de RVS dat het resultaat en de maatschappelijke meerwaarde van veel innovatieprojecten onduidelijk blijft. Het RVS ziet een uitdaging in het samen met burgers inzichtelijk maken van wat de innovaties (hen) oplevert. Het maatschappelijke belang en de stem van burgers wordt vaak nog onvoldoende meegewogen in innovatietrajecten, en in sommige gevallen vergroot het innoveren zelfs eerder de maatschappelijke opgave dan dat die de opgave verkleint. Daarbij is het belangrijk dat de stem van burgers meer inhoudt dan slechts ‘even meedenken’; burgers zouden bijvoorbeeld de beslissingsbevoegdheid moeten krijgen die past bij een gelijkwaardige samenwerkingspartner bij innovaties.

Een ander inzicht vanuit de praktijk van het innoveren, betreft de noodzaak van voldoende ruimte en vertrouwen voor uitproberen, leren en reflecteren met aandacht voor zowel het proces als het resultaat van de innovaties. Zonder deze elementen blijven innovaties mogelijk hangen in de experimentfase, zonder dat er lessen uit worden getrokken die bijvoorbeeld ook op andere plekken van waarde kunnen zijn, en ook de eigen praktijk verder kan brengen. Dit leren en reflecteren krijgt nog te vaak weinig ruimte, tijd en middelen om goed van de grond te komen.

ZINZIZ is in verschillende projecten bezig met innovatie gericht op maatschappelijke opgaven. Een voorbeeld is het evaluatieonderzoek dat we in opdracht van het UWV samen met Ecorys uitvoeren naar pilots waarin inclusieve technologieën worden geïmplementeerd om arbeidsparticipatie van mensen met een beperking te vergroten en zo bij te dragen aan een inclusieve arbeidsmarkt. We evalueren zowel het proces van deze implementaties als het resultaat ervan, en geven dit zo vorm dat de betrokken partijen in het uitproberen van deze technologieën, ook reflecteren en leren om hun eigen praktijk te kunnen verbeteren.

Nieuwsgierig geworden hoe ZINZIZ verder bijdraagt aan innovatie bij maatschappelijke opgaven? We horen graag van je! Neem gerust contact met ons op via stefanie@zinziz.nl.

Zie hier voor het gehele rapport: De kunst van het innoveren | Advies | Raad voor Volksgezondheid en Samenleving (raadrvs.nl)

Steeds vaker klinkt het woord ‘zorginfarct’. Waar het woord regelmatig opdook in de media tijdens de coronacrises om te wijzen op de dreigende situatie waarin de zorg zou bezwijken onder de vele coronapatiënten op de IC’s, horen we het woord steeds vaker ook buiten deze context. De kranten en rapporten staan vol met signalen over een (dreigend) bezwijkend zorgsysteem. Bijvoorbeeld:

• Huisartsen die voor het eerst in ruim tien jaar protesteren om aandacht te vragen voor hun hoge werkdruk
• De wachtlijsten in de GGZ die intussen ‘onoplosbaar’ worden genoemd
• De Raad van Volksgezondheid en Samenleving die benadrukt hoe de gezondheidsverschillen zullen toenemen als we niet snel onze verpleeghuiszorg en langdurige zorg anders organiseren.

Ook Lynn Berger, journalist bij de Correspondent, spreekt haar zorgen uit in een nieuw boek dat 12 juli verschijnt. In Zorg – Een betere kijk op de mens, pleit Lynn voor een drastische koerswijzing. Zorg is volgens haar fundamenteel aan ons bestaan. Zorg is overal in aanwezig, en dat maakt haar tegelijk onmisbaar én kwetsbaar. Wat voor ons vanzelfsprekend is geworden, wordt namelijk niet altijd meer gezien en op waarde geschat. In een samenleving waarin zelfstandigheid hoog wordt gewaardeerd, is er bijvoorbeeld onvoldoende oog voor alle zorg die ervoor nodig is om deze zelfstandigheid mogelijk te maken en in stand te houden.

Lynn pleit voor een ‘bredere kijk’ waarin we kunnen waarnemen hoe verweven we als mensen zijn. In die verwevenheid loopt zorg dwars door alle grenzen van werk en privé heen. Zoals ze zelf zegt in de Volkrant: “Zorg is essentieel werk, werk dat al het andere werk mogelijk maakt.” Vanuit zo’n blik zien we hoe mantelzorgers niet per se méér taken van de formele zorg zouden moeten overnemen, maar dat zij al in allerlei zorgrelaties staan (iemand is een moeder, zoon, vriend, buur) waarin zorg wordt geboden en ontvangen, en waarin de ‘formele’ zorg slechts een klein deel is binnen een veel breder zorglandschap. In plaats van te vragen hoe zij méér kunnen doen, is een meer helpende vraag hoe zij zo goed mogelijk kunnen worden ondersteund in hun zorgrelatie: “Wie voor een ander zorgt moet ook zélf worden verzorg.”

Als we niet zien hoe ‘zorg’ altijd al onderdeel is van ons leven, en daar niet genoeg tijd, ruimte en middelen voor vrijmaken vanuit het besef dat we simpelweg niet zonder kunnen, dreigen we onze problemen niet aan te pakken maar slechts te verplaatsen, bijvoorbeeld van het betaalde naar het onbetaalde zorgdomein.

Meer lezen?

Kijk dan naar het artikel van Lynn  Berger in de Volkskrant: Nog even en een zware zorgcrisis klopt aan de deur. Waarom zorgen we toch zo slecht voor de zorg? (volkskrant.nl)

Aanleiding voor het project is de constatering dat het verzuim binnen sociaal werkbedrijven relatief hoog is en ook stijgt (zowel in frequentie als duur). Als onderdeel van dit project hebben we onderzocht wat de specifieke uitdagingen én mogelijkheden zijn om langdurig verzuim terug te dringen binnen sociaal werkbedrijven. Omdat er weinig onderzoek is gedaan op dit gebied, maakten we gebruik van inzichten in de literatuur over verzuimbegeleiding en deze aangevuld met ervaringskennis van medewerkers van de genoemde bedrijven, die we hebben geïnterviewd. Wat zijn onze belangrijkste bevindingen? Wat zijn de belangrijkste bevindingen?

Klik hieronder op de download om het artikel te lezen.