Vervolgens zijn we in gesprek gegaan over de sturingsfactoren vanuit het perspectief van beleidsmakers en professionals in de uitvoering. Interessante gesprekken kwamen op gang, niet alleen over bewustwording van de groep nuggers met een arbeidsbeperking, maar ook over meer overkoepelende thema’s: is het nodig om hen als specifieke doelgroep aan te wijzen, of moeten we als gemeente doelgroepen juist meer loslaten? Hoe kunnen we als gemeente dichter bij de inwoners in de wijk komen en de dienstverlening daardoor laagdrempeliger en toegankelijker maken? Hoe communiceren we naar inwoners over hun rechten en plichten, en hoe kunnen we ons daarbij dienstbaar opstellen?

Het vervolg? De deelnemers nemen de inzichten mee, bijvoorbeeld door deze te delen met collega’s, op bezoek te gaan bij een werkcafé van een andere gemeente, of het onderwerp op te pakken in werkgroepen die zich bezighouden met harmonisatie van beleid en de ontwikkeling van het werkcafé.

Ondertussen zijn wij bezig met de afronding van ons onderzoeksrapport en het ontwikkelen van producten waar gemeenten mee aan de slag kunnen, zoals een dialoogbox met gespreksvragen, stuurfactoren en oplossingsrichtingen.

Heb jij als regio of als gemeente interesse om met elkaar te leren over de huidige dienstverlening voor nuggers en met elkaar het gesprek aan te gaan over hoe deze doelgroep beter ondersteund kan worden?

Neem gerust contact op met Lena Wever (lena@zinziz.nl) als je interesse hebt in een bijeenkomst in jouw regio.

Meer werk maken van ontwikkeling  

Sinds de ingang van de Participatiewet in 2015 doorlopen (voormalig) sociale werkvoorzieningsbedrijven een transitie van productiebedrijf naar mens-ontwikkelbedrijf. De ene organisatie is daar, zoals zoiets altijd gaat, verder mee dan de andere. Inmiddels zijn we 7 jaar verder en we merken overal in het land dat het best een ingewikkelde opgave is om de focus echt te verleggen van productie naar ontwikkeling. 

Ergens weten we het allemaal: Het leveren van productie en diensten zijn niet de doelen meer, maar een middel. Een middel om ontwikkeling bij mensen te faciliteren zodat zij zo optimaal mogelijk kunnen gaan participeren op de (reguliere) arbeidsmarkt. Dit vraagt ook om maatwerk en om onderscheid te maken tussen verschillende doelgroepen en individuen. Dat deze overgang niet over één dag ijs gaat, blijkt ook uit een uitvoering onderzoek van Berenschot uit juli 2023 naar de infrastructuur van sociaal ontwikkelbedrijven. Kijkend naar de onderzoeksuitkomsten, constateert Berenschot dat duidelijke transitieplannen voor sociale diensten en sociaal ontwikkelbedrijven om de doelen van de Participatiewet te realiseren ontbreken. De hoe-vragen zoals “Hoe faciliteren we het realiseren van ontwikkeling optimaal?” en “Hoe zorgen we ervoor dat we aan onze opdracht voldoen?” staan dus vaak nog open. 

Het uitdagende (maar leuke!) is dat het antwoord op deze vragen een combinatie van meerdere zaken bevat. Zo is werk alleen niet een belangrijk middel, maar ook de werkbegeleiding op de werkvloer. En waar die werkbegeleiding uit moet bestaan is weer afhankelijk van het functioneren van de medewerker. Hoe dat functioneren gaat en of je op de goede weg bent, weet je echter pas als je inzicht hebt. Máár het gaat dan om inzicht op zo’n manier dat de onderwerpen die in kaart worden gebracht ook daadwerkelijk relevant zijn voor de mensen die dagelijks met de medewerkers te maken hebben, namelijk de werkleiders en meewerkend voormannen. Én dat op basis van het verkregen inzicht gemakkelijk doelen en een plan van aanpak opgesteld en bijgesteld kunnen worden. Zonder dat dit heel veel tijd kost en daardoor ook uitnodigt om maandelijks te worden gebruikt om zo ook kleine stapjes in de ontwikkeling van de medewerkers zichtbaar te maken. 

Oftewel: Het gaat om een instrument dat een impuls biedt voor de ontwikkeling van de medewerkers, bruikbaar is voor de mensen die er echt mee werken, en iets dat niet als een belemmerende factor of ‘moetje’ gezien wordt (waardoor er in de praktijk uiteindelijk toch vaak om heen wordt gewerkt).  

Het instrument dat zomaar eens het antwoord op al deze zaken kan zijn is Maatwerk in Ontwikkeling (MiO). Een instrument dat methodisch aan de slag gaan met ontwikkelen vergemakkelijkt en aanpasbaar is op elke organisatie. Zo kun je er als organisatie voor kiezen om het integratief gedragsmodel als kapstok voor de ontwikkelgebieden gebruiken, maar kun je ook iets heel anders aanhouden. Klinkt super relevant toch?  

Nog niet overtuigd? Of vooral heel nieuwsgierig? Kijk dan vooral in onze demoversie waarvan de toegangsgegevens in onderstaande PDF staan. Contact opnemen met martijn@zinziz.nl kan ook!

De sessie zal dus bestaan uit een klein beetje theorie, maar vooral veel met elkaar in gesprek over toepassingen en mogelijkheden voor uw organisatie en uw werk. Dat kan het beste ‘met de benen op tafel’, dus we nodigen je graag uit op onze locatie in Utrecht. Er zijn al veel aanmeldingen, maar we hopen dat jij er ook bij bent!

Programma:

13:00 – 13:30    Inloop

13:30 – 14:30    Achtergrond Integratief Gedragsmodel                  Roland Blonk

14:30 – 15:00    Pauze

15:00 – 16:30    Toepasbaarheid Integratief Gedragsmodel            Femke Bennenbroek

16:30 – 17:00    Borrel

Kosten: gratis toegang

Aanmelden kan met de volgende link: Aanmelden Inspiratiesessie

Graag tot 22 juni!

Laatst zocht ik op het internet naar de weersvoorspelling voor komende tijd en kwam daar het weer in cijfers tegen. Komende week gaan we van een 7, naar een 5. Het eerste wat ik dacht was: “Jeetje wat is er allemaal mis met het weer, dat het bij lange na geen 10 is?” En ineens was ik met mijn hoofd bij motiverende gespreksvoering en de zogenaamde schaalvraag. Waarom? Dat vertel ik natuurlijk graag!

De schaalvraag is een techniek uit de methodiek motiverende gespreksvoering. Bij een schaalvraag vraag je de ander om een cijfer te geven aan een situatie op een ‘schaal’ die loopt van 1 tot 10.

Voorbeeldsituaties zijn:

• (Weer) gaan werken als participatiewet cliënt
• Stoppen met roken als roker

Wat je vervolgens doet om de ander te helpen ‘de prettige richting’ op te veranderen is de schaalvraag stellen. Bijvoorbeeld:

• “Op een schaal van 1 tot 10, hoe belangrijk vind jij het om te gaan werken?
• “Op een schaal van 1 tot 10, hoe graag wil jij stoppen met roken?”

Vervolgvraag

Belangrijk bij de schaalvraag is de vervolgvraag. Die vervolgvraag zorgt voor de kracht van deze techniek. We zijn gewend om bij het antwoord (bijvoorbeeld een 5), de vraag te stellen: “Waarom geen 10?”, of “Hoe gaan we ervoor zorgen dat het een 10 wordt?”. Net zoals ik bij het weer dacht. Het risico van deze vraag is dat de ander allerlei redenen gaat noemen waarom het geen 10 is, of kan worden. Hij hoort zichzelf dan allerlei demotiverende dingen zeggen die verandering juist tegenspreken.

Wat maakt dat het geen 2 is?

De truc is om op zo’n moment de vraag te stellen “Wat maakt dat het geen 2 is?”. De ander gaat dan nadenken over redenen ‘waarom wel veranderen’, waardoor hij zichzelf allerlei motiverende dingen om te veranderen hoort vertellen. “Nou, ik vind het wel een beetje belangrijk om te werken, want dan geef ik een goed voorbeeld aan mijn kinderen” of “me niet elke keer te hoeven verantwoorden aan de gemeente is wel lekker”. Op deze manier help je de ander zelf naar het gewenste gedrag toe te praten, wat super effectief en precies de kern van motiverende gespreksvoering is.

Meer weten?

Wil je meer weten over motiverende gespreksvoering (in het sociaal domein)? Neem gerust contact op via lissa@zinziz.nl of 06-30703827. En wat mij betreft: het liefst als het regent! Want ik vind het weer dat volgens weeronline een 5 of 6 krijgt persoonlijk een 10 waard! Maar dat terzijde

Resultaat boeken binnen het sociale domein betekent zoveel mogelijk mensen laten participeren in de maatschappij en op de arbeidsmarkt. Maar waar mensen begeleid worden naar werk aan de ene kant, stromen er aan de andere kant weer mensen terug in een uitkering. Het zijn daarmee communicerende vaten. Dat mensen weer terugkeren in de uitkering komt voor een deel omdat er vooral mensen worden geplaats in een proefplaatsing of een stage. We zijn met z’n allen nog onvoldoende in staat mensen duurzaam te plaatsen. Wat hierbij kan helpen is een landelijk instrument dat inzicht geeft in het potentieel van mensen. Hiermee maak je duidelijk waar interventies zinvol zijn en waar dit niet het geval is.

Transparant maken wat we doen

Kijken naar het totaal is ongeveer 20% van de mensen in een uitkering (anders dan ww) niet te plaatsen naar (regulier) werk. Dit is het zogenoemde granieten bestand. De 60% daarboven is wel duurzaam te plaatsen, mits de juiste interventies worden ingezet! En de bovenste 20% heeft eigenlijk alleen maar een zetje nodig. Daarin investeren lijkt heel rendabel, maar zij hebben het eigenlijk het minst nodig. Hoe mooi zou het zijn als we transparant kunnen maken wat we aan het doen zijn en zo inzetten op de 60% die het nodig heeft? En laten we dan ook direct afstappen van die bovenste 20% die er zonder interventie waarschijnlijk ook wel komt.

Zakelijke aanpak

Dit vraagt wel om een meer zakelijke aanpak dan dat we gewend zijn. Want pas als duidelijke doelstellingen zijn gedefinieerd, is het mogelijk te sturen op resultaten. Wij willen met ZINZIZ een organisatie zijn die duidelijke en meetbare resultaten boekt. We stellen daarom vooraf duidelijke doelen op. En het allerbelangrijkste is dat we MET de mensen praten om wie het gaat in plaats van alleen OVER de mensen om wie het gaat. Omdat zij vaak heel goed weten wat ze willen en hoe ze dat willen.

Huidige participatiewet

De uitvoering van de huidige participatiewet functioneert in ieder geval niet. Een conclusie die minister Koolmees ook trekt met een herziening op de wet tot gevolg. Maar wie zegt mij dat de herziening op deze participatiewet wel werkt? Zolang er niet gestuurd wordt op resultaten, blijft het effect hetzelfde! Zolang er geen instrument is dat zorgt voor (landelijke) duiding, meet iedereen toch op een andere manier. Pas als er geïnvesteerd wordt in processen én in mensen is verandering mogelijk. Hiervoor moeten de professionals getraind worden om ook te kunnen kijken naar resultaten. Ze moeten leren kijken naar de behoeften van de werkgevers en zorgen voor de aansluiting. Die aansluiting is er namelijk! Kijk maar eens hoeveel werkgevers er staan te springen om arbeidskrachten!

Anders doen!

Wij willen vanuit ZINZIZ en Seizoen1 professionals richting geven, faciliteren en begeleiden naar anders kijken en anders doen. Met als resultaat: zingevend werk, passend bij de persoon, duurzame uitstroom en passende re-integratie! Want mensen helpen participeren, dat is hét medicijn!

Vertrouwen hebben in de klant is namelijk onderdeel van de basishouding van de SKILLS-methode waarmee wij werken. SKILLS is een wetenschappelijk bewezen effectieve methodiek om zelfvertrouwen, motivatie, zelfsturend en probleemoplossend vermogen van mensen te versterken met als doel: het duurzaam realiseren van optimale arbeidsparticipatie. Wij zien de directe effecten van de methode bij AM Match, The Colour Kitchen, Werkplein Hart van West-Brabant en ContourdeTwern waar wij SKILLS hebben geïmplementeerd.

Wil je weten wat SKILLS voor jouw organisatie kan betekenen? Neem contact op met ZINZIZ (085 -303 59 95).

Vrijwillige, persoonlijke en integrale aanpak sluit vaak aan op problematiek en behoefte van doelgroep

In de drie pilots krijgen deelnemers intensieve dienstverlening van professionals (trajectconsulenten, participatiecoaches). Naast werk en opleiding staan deze professionals stil bij onder andere de woonsituatie, de financiële situatie, relaties, gezondheid en zingeving. De pilots laten zien hoe de problematiek van de doelgroep verweven is met het brede sociaal domein: van participatie tot zelfredzaamheid, van welzijn tot schuldhulpverlening, van bijzondere bijstand tot leefbaarheid. Het zijn dan ook integrale aanpakken. Soms blijken niet de voorzieningen van de Participatiewet nodig, maar algemeen toegankelijke voorzieningen of voorzieningen vanuit de Wet Maatschappelijke Ondersteuning, Wet Gemeentelijke Schuldhulpverlening of Zorgverzekeringswet.

En helpt weer (meer) in beweging te komen

In het onderzoek komt duidelijk naar voren hoe de intensieve persoonlijke aandacht van een professional een wereld van verschil kan maken voor mensen uit de doelgroep. Door deze begeleiding ervaren deelnemers minder praktische belemmeringen, staan ze positiever tegenover participatie, zijn ze beter in staat om de eigen regie te pakken en vol te houden, en ondernemen ze vaker acties om hun doel te behalen. Deelnemers komen weer onder de mensen, sporten en bewegen vaker, volgen vaker een cursus of maken eerste stappen op het gebied van arbeidsparticipatie

Onmisbaar is een goede interactie tussen de professional en de deelnemer. Wat daarin werkt zijn de individuele aandacht van de professional en het opbouwen van vertrouwen door geduldig te zijn en empathisch vermogen te tonen. Werkzaam is ook het versterken van zelfvertrouwen van de deelnemer door een positieve instelling van de professional, (steeds meer) de regie bij de deelnemer te beleggen en het boeken van kleine successen. Daarnaast is integraal werken cruciaal: de hulpvraag van de deelnemer centraal stellen, aandacht hebben voor alle leefgebieden en de regie voeren over hulpverlening van anderen. Dit vraagt om professionals die coachende vaardigheden hebben, gemakkelijk en echt contact kunnen leggen met mensen uit de doelgroep. Ook belangrijk zijn een goede samenwerking tussen gemeentelijke afdelingen en andere organisaties op bestuurlijk niveau en het stimuleren van het onderlinge vertrouwen tussen professionals van verschillende organisaties door dialoog. Verder zijn voldoende ruimte en tijd voor de professional, waaronder een behapbare caseload, cruciaal om van de aanpak een succes te maken.

Meer weten?

Het rapport ‘Persoonlijke begeleiding in de bijstand’ laat zich lezen als een pleidooi en handreiking voor persoonlijke begeleiding van mensen die langdurig aangewezen zijn op de bijstand. De belangrijkste lessen zijn samengevat in een mooie infographic. Op de website Overheid van nu vind je linkjes met meer achtergrondinformatie over de pilots.