Onder leiding van dagvoorzitter Filemon Wesselink stond de kracht van neurodiversiteit centraal. Wat maakt neurodiversiteit waardevol voor organisaties? En welke obstakels moeten nog overwonnen worden om deze talenten optimaal te benutten?

Tijdens deze middag werden veel inzichten vanuit de praktijk én de wetenschap gedeeld.

Vanuit de praktijk deelden initiatiefnemers van neurodiversiteitsnetwerken binnen organisaties zoals Philips, de Politie en het Rijk hun ervaringen. We leerden hoe belangrijk deze netwerken zijn: ze bieden een veilige ruimte om te ontdekken dat je niet alleen bent in je uitdagingen, en ze maken het mogelijk om gezamenlijk belangen te behartigen richting werkgevers.

Wetenschappers deelden daarnaast belangrijke inzichten uit onderzoek. Professor Evelien Brouwers belichtte hoe een ondersteunende werkomgeving essentieel is voor werknemers met autisme om succesvol aan het werk te blijven. Patricia van Casteren onderzocht de dilemma’s rond openheid over hoogbegaafdheid op de werkvloer, terwijl Joost de Beer de belemmerende en ondersteunende factoren voor werknemers met dyslexie analyseerde. Lessa Schippers bracht een nieuw perspectief door te focussen op de positieve aspecten van ADHD, en professor Marianne van Woerkom sloot samen met Amber Kersten aan met onderzoek naar hoe organisaties een sterke puntenbenadering kunnen inzetten om neurodiverse talenten beter tot hun recht te laten komen.

Het symposium bood waardevolle inzichten, maar liet ook zien dat er nog veel werk te doen is. Hoewel neurodiversiteit een duidelijke meerwaarde heeft voor organisaties, ervaren veel neurodiverse werknemers nog altijd vooroordelen tijdens sollicitaties en op de werkvloer.

Een van de belangrijkste lessen was het belang van positieve communicatie. Het is belangrijk dat neurodiverse werknemers niet alleen hun talenten, maar ook hun behoeften helder en positief kunnen verwoorden. Dit vraagt om begeleiding, niet alleen voor werknemers, maar ook voor werkgevers. Tijdens de middag werd het belang van coaching onderstreept: het helpt werknemers hun krachten te ontdekken en biedt werkgevers de tools om met elkaar te zoeken naar manieren waarop ondersteuning geboden kunnen worden aan werknemers. Deze samenwerking is essentieel om het potentieel van neurodiversiteit volledig te benutten.

Het symposium was een levendige en interactieve dag vol inzichten. Met initiatieven zoals deze slaat de Academische Werkplaats Arbeid en Gezondheid een brug tussen wetenschap en praktijk, en we zijn blij om hier als ZINZIZ onderdeel van te zijn!

Evidence based practice is steeds meer het devies binnen de sociale zekerheid en het wordt gezien als een kwaliteitsgarantie: een term om aan te duiden dat een interventie (wetenschappelijk) bewezen effectief is. Bij evidence based practice gaat het niet per se om het werken met bewezen effectieve interventies, maar staat het afwegingsproces van de professional centraal. Evidence based practice betekent dat de professional kennis en inzichten uit drie bronnen haalt: vanuit eigen ervaringen en expertise, vanuit de wensen en behoeften van de klant en vanuit de wetenschap.

Het gebruiken van deze wetenschappelijke kennis bij het nemen van beslissingen in de dagelijkse praktijk draagt niet alleen bij aan de kwaliteit, maar ook aan de toepasbaarheid. Op deze manier schiet de professional niet meteen in de ‘doe-modus’: hij neemt met enige regelmaat een stap terug en reflecteert op welke (wetenschappelijke) kennis hij kan benutten om klanten optimaal te ondersteunen in hun (arbeids)participatie. Op deze wijze overbrugt de professional zelf de kloof tussen wetenschap en praktijk. Dat klinkt natuurlijk heel mooi, maar wetenschappelijke kennis in de praktijk toepassen is niet altijd even gemakkelijk. Zeker niet voor uitvoerende professionals die geen wetenschappers zijn en dat ook niet zouden moeten zijn. Het integratief gedragsmodel is iets wat juist wel makkelijk in de praktijk is toe te passen. Het mooie aan dit model is namelijk dat het wetenschappelijk onderbouwd is en tegelijkertijd heel praktische handvatten biedt, juist voor de kernactiviteiten van professionals in het sociaal domein. Bovendien borgt dit model dat professionals niet iets heel nieuws hoeven te gaan toepassen, of wetenschap moeten gaan bedrijven. De technieken en middelen die zij vaak al toepassen, kunnen aan de hand van dit model gerichter en daarmee effectiever worden ingezet.

Lees hier het hele artikel.